Home



Nieuwe gedichten. Vanaf juni 2016.

GESTOLEN DE WOLKEN

NEE IS NEE

VERBROKEN KETENEN

ZWART OP WIT

DE POPO IN AGGA

WARE GEZICHTEN

TAALSPEL

NEEMT U PLAATS

VLEUGELS

#NODPL

VIEZE MENSEN

IN DE BRANDING

FAMILIEREUNIE

IN HET NET


GESTOLEN DE WOLKEN


Heb je het gezien?

Ze hebben de wolken gestolen
Gisteren hingen ze er nog
Gehecht aan de zolderbalken
van het hemelgewelf
Roerloos de grauwe wangen

En wij
We wilden dat ze gingen
met hun zwaarmoedige smoelen

We wilden dat ze
net als een kudde olifanten -
de slurven en staarten verbonden -
voort zouden trekken

We wilden dat ze
plaats zouden maken voor
witte wattige bergen in de verte
die van vorm veranderen
Opgaan in slierten van mist

Of we wilden
door hen verfrist worden
nadat we
zweterig ontwaakten
uit een dronken droom

De wolken zijn gestolen
door klauwen van as
De vingers lang en morsig

Spuwende tongen van steen
nodigden het zonnevuur uit
Er brandt een gat in de nacht

Je kunt het proeven en ruiken
De wolken zijn gestolen
Gestolen de wolken


Joke Kaviaar, 24 juni 2017





NEE IS NEE


Dit lichaam
Zo geboren zo gegroeid
Haar en boezem
Poes en vogelnestjes

Dit lichaam
Zo bekeken zo bemoeid
Haat en boete
Foei en ogenlesjes

Dan kijk je toch de andere kant op
Jij, die lult uit je pik!

Dit lichaam
Daarin huist mijn geest
Er leeft een idee
Ik maak me ermee

Dit lichaam
Het is niet jouw feest
Wie geeft je 't veto?
Je ballen je credo?

Dan speel je toch zelf met je stijfkop?
Jij, met je stropdas en strik!

Dit lichaam
Ik koester haar plekjes
Ontdek waar 't rilt van plezier
'k Heb jou niet nodig meneer

Dit lichaam
Mijn woeste ik verrekt het
Object te zijn van 't getier
'k Ben geen bezit en niet teer

Ja jager, pas op voor je strop
Jij, die rooft voor de kick!

Dit lichaam
Het denkt en is ik
Woorden als zwaarden
Ik vecht en ik prik

Dit lichaam en ik
We ontkennen je blik
Storen mijn waarden
je recht op je schik?

Manwijf ben ik, maar geen speelpop in sexshop
En jij, jij bent niets en je lult uit je pik!


Joke Kaviaar, 17 april 2017



VERBROKEN KETENEN


1.

laat varen
de witte trots

nu niet op
vergulde schepen
van koopvaardij

de ruimen
volgestouwd met
hen die tot bezit
gerekend werden

laat varen
de witte trots

in kapot geslagen sloepen
lekkende onschuld

geen ruimte
voor zelfvoldane
diefstal meer
verzuip maar

2.

als ze zeggen
wacht
we hebben
tijd nodig

als ze zeggen
heb geduld
we moeten
wennen

dan zeggen ze
nee en
ons belang
is groter

dan zeggen ze
traditie
is dominantie

dan zeggen ze
zeur niet
zwarte piet

3.

de meesters in bedrog
tellen hun centen
slaaf van eigen macht

rinkelen met hun
verzilverde ketenen
dat het zielig zijn mag
het hebben van gezag

heb mededogen met
bazen en handelaren
in de dood

ze huilen in
hun kanten kraag
dure tranen
zijn meer waard


Joke Kaviaar, 3-7-2016



ZWART OP WIT


Wil mijn witte vel
liefst afpellen
omdat anderen
het zwart verven

Wil me losrukken uit
onderdrukkers greep
maar kan niet anders
dan meegesjord worden

Nu schreeuw ik om
vrije ruimte en
hoor een dreigend
Hou je kop dicht!

Mijn stem tot last
Nog in de macht
van de hermandad
staat mijn besluit vast

zowaar ik hier zit
Scherp pen en tong aan
de messen van de orde
en kras door 't bevel

nieuwe woorden
voor traditie
Geweldsmonopolie
en opiniepolitie


Joke Kaviaar, 15-11-2016



DE POPO IN AGGA


1.

rozen onder boom
omdat
op een dag als
deze
een jaar geleden
onder de zon
de dood
door popo

wij denken
aan hoe
zij hem
wurgden

zij denken
aan hoe
zij ons
wurgen zullen

ons woorden
van verzet

zij bulderen
door de stilte

demonstreren
verboden
de rozen bloeden
tranen

2.

toekijken
of niet
weglopen
of mee

zo zijn
de keuzes
in agga
agga de duinen

in straten
waar turkse kruiden
niet opgewassen
tegen
hollandse knuppels

benen wijd
handen tegen bus
onze beurt
dagelijkse kost

we zijn daar
dat mag niet


Joke Kaviaar, 28-6-2016



WARE GEZICHTEN


Kijk ze aan, de keurige heren
De schijn van hun schoenen
doet vermoeden dat
de schoonheid van buiten
ook van binnen zit

Kijk ze aan, die glad beweren
De overtuiging is een overhemd
strak en wit gestreept en met
scherp geplooide broeken
Wie kan er nu inzien

dat zij die daar nu paraderen
Die oreren en beleren slechts
ingebeelde intellectuelen zijn
die liever de spiegel mijden
Wij, die hen doorzien

Kijk ze aan als ze zich scheren
Zich wassen en verheven wanen
Ze haten ons om het gebarsten
beeld waaruit vuil bloed vloeit
In hun borstzak van trots

Kijk ze aan in 't gezicht zonder kleren
Zonder 't klappen en de kansel
Zonder vermomming ziet een ieder
dat stiekem in hun latijn
het toch echt fascisten zijn.


Joke Kaviaar, 9 juli 2017



TAALSPEL


Waar heb je de oude woorden gelaten?
Degenen die achterom zijn gelopen

Dat weet ik ja

Ze hebben hun jassen verstopt
in een steeg tussen voors en tegens
De lege vodden vielen bij vondst uiteen

Ze hebben er de stoep bevuild en
verruilden er de goedkope
lettergrepen voor zoetgevooisde
klankspelletjes tussen de medeklinkers

Je hoeft hun voetsporen maar te
volgen of je hoort ze rennen
Klik - klak - klik - klak - klik - klak
op hun hoge hakken
Zij die zich onaantastbaar wanen

Wie op hoge poten boven alles
uittorenen wil en tegelijk van
een laagte is platter dan papier
verraadt zichzelf.

Ze zijn achterom gelopen
Hebben hun uitroeptekens verwisseld
voor punten op de i
Netjes neergestreken op de lijnen
zijn ze
Met nieuwe namen en frisse wind

Ik weet het en jij
Het moet luisteraars en lezers
verblinden

Arglistig van je
Maar in al hun ware naaktheid
stinken zij in kapitalen
Die woorden van je

Zelfs een verse hondendrol weet zich beter te vermommen.


Joke Kaviaar, 1 mei 2017



NEEMT U PLAATS


In dit theater
worden spelers niet
als acteurs erkend

In dit theater
Personages met slabbetjes
Decor aan sleur gewend

In dit theater
Langdradige monologen
Niet eens uit de hoofden

In dit theater
Rond de hoofdpersoon
Vingers die wat beloven

Maar geen hoofdrol wacht er
In dit theater
voor dat karakter

In dit theater
Gratis toegang
Doorlopende voorstelling

In dit theater
Opgeblazen rangen
Een geboeide kwelling

In dit theater
Maken sleutels muziek
Strijden bijrollen om publiek

In dit theater
Dagelijks en in het weekend niet
Staat soms de hoofdpersoon op

Om op dit toneel furore te maken
In dit theater
Voor in slaap gevallen luisteraars

In dit theater
Klinken dan woorden van vuur
De bijrollen kwijlen

En dat is waarom zij
In dit theater
degenen zijn die slabben dragen.


Joke Kaviaar, 21 maart 2017



VLEUGELS


1.

Ergens roept een vogel
Overstemt
motoren op het asfalt

Zweeft even groot als
haar stalen evenbeeld
hogerop
Lacht het uit

Klieft vleugels door
afgewezen toestemming tot
betreden van luchtruim

Kent stroomdraad noch geweren
Vlucht niet maar
doet alsof
wij hier nooit waren

2.

op het asfalt
liggen zwarte veren

doorgereden
zonder om te zien
nu de vliegen

de gele snavel
zingt niet meer
vraagt
laat me niet hier

in de struiken
een graf
RIP een merel


Joke Kaviaar, 25-6-2016



#NODPL


Er loopt iets door
de pijpen
Men zegt
Daar word je rijk van

De bodem bibbert
De rivier zingt niet
maar schrilt

Wie danst er nu naar
pijpen die plakken
van witmans winst?

Het water glanst
als zwarte lak
wanneer de rijkdom
weglekt in het gras

Een vader weent
om gestorven grond
Een moeder richt zich op

Leef kinderen!
Wie stilzit wint niks

Sta op bisons en
bulderende wind!

Vang aan
het gevecht rond
de pijpen.


Joke Kaviaar, 20-2-2017



VIEZE MENSEN


wagens dragen kolen aan
hun wielen in de sporen
smeden een weg te gaan

getekend in lood
doorgetrokken in
schoorstenen gemetselde dood

ademt met ons mee
of stokt wanneer wij
het sturen staken

de dag dat de banden
niet meer lopen en
wolken stoppen te hoesten.


Joke Kaviaar, 25-6-2016



IN DE BRANDING


Ballonnen de laatste lucht verzucht
Ooit opgelaten opgelaten
Dansend in willige wind en nu

De branding heeft ze
uitgebraakt op het strand

Met zeewier verwikkeld in
strijd met visdraad
Blauw en rode kluwen
spuwen onvergane glorie

Jonge kwallen raken verdwaald en
sterven in dit nieuwe landschap

Tussen voetsporen van
verstrikte schoenveters pogen
lint en flesdoppen zich te
verstoppen in het zand

Een kind eet snoep en laat
de wikkel de hemel verfraaien

Een vlieger wordt losgelaten.


Joke Kaviaar, 27 april 2017



FAMILIEREUNIE


Aan het strand
spelen in het zand
mijn neven en nichten
met een opblaasbal

Maar ik zie
drenkelingen
Kinderen
die het niet halen

Hoor in vreemde talen
moeders wenen

Ver van ons weg
Ongedeelde verhalen

De golven zijn scherp
als messen

Kom!

Werp nog eens
een balletje op.


Joke Kaviaar, 26-6-2016



IN HET NET


1.

alleen het geluid van
het ritmisch tikken
op de geletterde toetsen

vragen verzonden aan een
virtueel bestaan vol van
schreeuwende waarheden

ze dringen zich op
zonder iets te zeggen.

2.

de hand aan
de muis geketend
wijst aan de plaats

daar waar
alweer
een onrecht

smeekt om ongedaan maken

de klok tikt
de wijsvinger klikt
zoveel goede daden
per minuut

het beeldscherm
spreekt haar dank uit.

3.

alsof met
duizenden stemmen
tegelijk

dreunen tegen mijn hoofd
worden uitgedeeld

digitaal verblind

piepende oren
verdoven het denken

versta er niets meer van
in deze wereld

hier zit
mijn strot dicht
zoek ruimte en licht

kom op straat
om te bespreken
wat overstemd wordt

om te verslaan
met klinkers van steen
de handen ineen.


Joke Kaviaar, 25-6-2016



back to begin
Home